అందెల సవ్వడి

నీకెలా తెలుపను..

రాతి గుండెను మీటి

రాగాలు పలికించిన
రాగమయి నీవని
నీకెలా తెలుపను...
నీ పరిచయంతో
శిల శిల్పంగా మారిన వైనాన్ని
నీకెలా తెలుపను...
యాంత్రికమైన జీవితంలోకి
పిల్లతెమ్మెరలా వచ్చి
మల్లెల సుగంధాలు పూయిస్తున్నావని
నీకెలా తెలుపను...
నీతో మాట్లాడే ప్రతిక్షణం
నీ ప్రేమలో నేను పొందే అమరసౌఖ్యమని
నీకెలా తెలుపను...
నీకోసం చేసే ప్రతి పనిలో
నేననుభవించే ఆనందాతిశయాన్ని
నీకెలా తెలుపను...
కళ్లు మూస్తే ఎక్కడ కరిగిపోతావోనని
నిద్రలేని రాత్రులు గడిపే కనురెప్పల స్థితిని
నీకెలా తెలుపను...
నా ఎద లోగిలికి స్వాగతం పలుకుతూ
నీ అడుగుల సవ్వడి కోసం నిరీక్షిస్తున్నానని
నీకెలా తెలుపను...

- రాజాబాబు కంచర్ల
03-07-2016

అయితేనేం...

నిద్రలేని రాత్రిని మిగిల్చావు
అయితేనేం...
నువు నాతోనే వున్నావుగా
నీ పండువెన్నెల్లాంటి నీ ప్రేమలో మునిగితేలాను
నీ ప్రేమలోని హాయిని తనివితీరా అనుభవించాను

- రాజాబాబు కంచర్ల
03-07-2016

అవాక్కవ్వాలి.

నేనెప్పుడైనా గుర్తొస్తే...
మలయమారుతం గుర్తుకు రావాలి
పండువెన్నెల గుర్తుకు రావాలి
నా ప్రేమ గుర్తుకు రావాలి
ఒక మనిషిని ఎవరైనా ఇంతగా ప్రేమిస్తారా.. అని
నువ్వు అవాక్కవ్వాలి...
నా ప్రేమలో తలమునకలవ్వాలి..

- రాజాబాబు కంచర్ల
01-07-2016

పూలపాన్పు

కోమలమైన నీ పాదాలు కందకుండా
పూలపాన్పునవుతా
సువాసనల పారాణినద్దుతా
నిను వీడని వలపునవుతా
నీ ప్రేమనవుతా....

- రాజాబాబు కంచర్ల

june 28, 2016

మరుమల్లెపూవు

నా పేరు మరుమల్లెపూవు

నా మనసు తెలుపు
నా రూపు తెలుపు
నా తనువు తెలుపు

తల్లి తీగన విరగబూస్తా
నేల రాలేవరకు పరిమళాలు విరజిమ్ముతా
నేల రాలి నీ పాదాల కింద నలుగుతా
నువు నడిచే దారిలో పూలబాటనవుతా
కోమలమైన నీ పాదాలు కందకుండా పూలపాన్పునవుతా
నీ పాదాల కింద నలిగినా...
సువాసనల పారాణినద్దుతా
భూమిలో కలసి పోయే వరకూ...
నిను వీడని వలపునవుతా
నీ ప్రేమనవుతా....

- రాజాబాబు కంచర్ల
27-06-2016

రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ ‘‘వనమాలి’’ -39

పూలతో ఓ మాల నల్లాలని ఉదయమంతా చూశాను
కాని పువ్వులు జారిపడిపోయాయి
వెతికే నీ కళ్ల కొనలనించి, నన్ను రహస్యంగా చూస్తూ కూచుంటావు
రహస్యంగా అల్లరి ఎత్తులు వేసే ఆ కళ్లని అడుగు ఎవరి తప్పో అది.
నేను పాట పాడదామని ప్రయత్నించాను, కానీ చేతకాలేదు.
నేనెందుకు పాడలేకపోయానో
నీ పెదిమల మీద దాక్కుని దోబూచులాడే చిరునవ్వుని అడుగు.
పద్యంలోని మత్తెక్కిన మధుపం వలె
నా కంఠస్వరం, నిశ్శబ్దంలో ఎట్లా ఇంకిపోయిందో
నీ చిరునవ్వే పెదవుల్ని ప్రమాణం చేసి చెప్పమను.
సాయంత్రమయింది... పుష్పాలు ముకుళించుకునే సమయమయింది.
నీ పక్కన కూచుని నక్షత్రాల మసక వెలుతురులో,
నిశ్శబ్దంలో చెయ్యడానికి వీలయ్యే దానిని నా పెదవుల్ని చెయ్యమని ఆజ్ఞాపించు
---------------------------------------------------------------
రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ ‘‘వనమాలి’’ -39, అనువాదం : చలం